• Slide 1

02اسفند

ورود به دنیای مولتی روتور و FPV

پرواز یک کوادکوپتر، مستقل از نوع ، اندازه و کارایی آن از جذاببیت‌های زیادی برخوردار است. در این مطلب گام‌های اساسی و اطلاعات پایه ورود به این دنیای بی مرز را خواهید دید.

اولین گام برای ورود به این دنیای وسیع، فارغ از زمینه مورد نظر، تهیه یک رادیوکنترل است. ممکن است در طول فعالیت خود بارها و بارها پرنده بدون سرنشین خود را عوض کرده تا بتوانید پرواز با مدل‌های مختلف آن را تجربه کنید. اما رادیوکنترل یک خرید طولانی مدت است، بنابراین توصیه می‌شود در انتخاب و خرید رادیوکنترل، بهترین‌ها را برای خود انتخاب کنید.

blog-951202-FPV-quick-start-02

توصیه می‌شود قبل از ورود به دنیای حرفه‌ای ، یک پرنده بدون سرنشین ویژه آموزش خلبانی تهیه کنید یا از یک سیمولاتور شبیه‌ساز استفاده کنید. با این کار آسیب رسیدن به پرنده حرفه‌ای و گران قیمت خود را به حداقل می‌رسانید.

blog-951202-FPV-quick-start-03

معرفی FPV

FPV مخفف (First Person View) یا دید اول شخص است و به این معنی است که دید خلبان دقیقا دید پرنده می‌باشد.
سیستم FPV از چهار جز اصلی تشکیل شده است. بخش اول دوربین FPV است که در جلو پرنده نصب می‌شود تا امکان مشاهده تصاویر را برای خلبان ممکن سازد. بخش دوم انتقال تصویر است که سیگنال‌های ویدیویی را از پرنده به زمین ارسال می‌کند تا بخش سوم (یعنی گیرنده سیگنال ویدیویی) آنها را دریافت کرده و برای نمایش به خلبان به تصاویر ویدیویی تبدیل کند. بخش چهارم که خلبان با آن ارتباط مستقیم دارد، صفحه نمایش است که بسته به سلیقه و هزینه خلبان میتواند به صورت مانیتور، عینک FPV یا صفحه نمایش گوشی یا تبلت باشد.
البته عینک FPV احساس و دید بسیار بهتری را به خلبان خواهد داد، به گونه‌ای که خلبان دقیقا حس پرواز با پرنده را تجربه خواهد کرد.

blog-951202-FPV-quick-start-08

قطعات کوادکوپتر

یکی از محبوب‌ترین و پرطرفدارترین نوع پرنده‌های بدون سرنشین، پرنده‌های مسابقه یا FPV ست. قبل از هر اقدامی برای ساخت، باید ایرفریم مناسبی داشته باشید. ایرفریم FPV باید کوچک، سبک و در عین حال مقاوم باشد تا آسیب رسیدن به قطعات در هنگام کرش‌ها را به حداقل برساند.
یک پرنده FPV به جز ایرفریم، دارای دو سیستم است. سیستم پیشرانش که شامل ملخ، موتور و اسپیدکنترل است و سیستم FPV که شامل ارسال تصویر زنده و فلایت کنترل آن است. اساسا تنها جز متحرک یک پرنده بدون سرنشین یا کوادکوپتر، ملخ آن است.

blog-951202-FPV-quick-start-05

اسپیدکنترل

همانطور که گفته شد، یکی از بخش‌های پیشرانش کوادکوپتر، اسپیدکنترل است. اسپیدکنترل انرژی لازم برای چرخش موتورها را به آنها اعمال می‌کند و از طرفی مستقیما با فلایت‌کنترل در ارتباط است.
بدون ارتباط مستقیم فلایت کنترل و اسپیدکنترل پرواز موفق و بهره برداری از پرنده بدون سرنشین در کار نخواهد بود. اسپیدکنترل‌ها در واقع سرعت موتورها را به اندازه مشخصی نگه می‌دارد تا در پرنده در ارتفاع مشخص پرواز بایستد.
برای مثال، اگر بخواهید به سمت راست حرکت کنید، اسپیدکنترل با دستور گرفتن از فلایت کنترل سرعت موتورهای سمت راست را کم و سرعت موتورهای سمت چپ را زیاد می‌کند.

فلایت کنترل

فلایت کنترل در حقیقت مغز پرنده بدون سرنشین شماست. این قطعه در واقع دستورات شما را توسط سیگنال‌های ارسال شده از رادیوکنترل را دریافت کرده و به اسپیدکنترل‌ها دیکته می‌کند. اکثر فلایت کنترل‌ها به خصوص فلایت کنترل‌های FPV، دارای مدهای مختلفی برای کنترل بهتر پرواز هستند. به عنوان مثال توسط مد auto level با استفاده شتاب‌سنج میتوانید پرنده را در ارتفاع مشخصی نگه دارید. برای آشنایی با مدها و تنظیمات نرم افزاری و سخت افزاری فلایت کنترل Naze32 اینجا را ببینید.
البته بسیاری از خلبانان ترجیح می‌دهند از مد rate یا manual که فقط ژیروسکوپ متکی است استفاده کنند.

blog-951202-FPV-quick-start-06

ایرفریم

انتخاب ایرفریم بسیار مهم و حیاتی‌ست. اگر میخواهید با پرنده بدون سرنشین خود تصویربرداری یا نقشه برداری کنید، بهتراست از ایرفریم‌هایی با اندازه تقریبی 400 استفاده کنید، اما اگر قصد ساخت یک کوادکوپتر FPV را دارید ، باید بدانید که محبوب‌ترین و پرکاربردترین سایز ایرفریم برای این‌کار 180 تا 250 است.
علاوه بر اندازه‌های مختلف، ایرفریم‌ها در جنس هم متفاوت‌اند. ایرفریم‌های پلاستیکی، فیبرکربن، فایبرگلاس، آلومینیومی و ... از طرفداران خاص خود برخوردارند. البته طیف وسیعی از خلبان FPV از ایرفریم‌های فیبرکربن استفاده می‌کنند که علاوه بر وزن کم دارای استحکام بسیار خوبی است.

blog-951202-FPV-quick-start-07

ملخ

ملخ‌های بسیار متفاوتی در بازار موجود است. ملخ‌ها دارای اندازه‌ها، جنس‌ها و گام‌های متفاوت هستند که برای مصارف مختلف کاربرد دارند. نحوه‌ی نام گذاری ملخ‌ها به گونه‌ای است که با کمترین حروف و اعداد بیشترین اطلاعات را در اختیار کاربر قرار دهد. به عنوان مثال به نام ملخ 5040PC دقت کنید.
50 نشان‌دهنده طول کلی ملخ است که در اینجا منظور 5 اینچ است. عدد بعدی نشان‌دهنده گام ملخ است. هرچه میزان گام ملخ کمتر باشد تراست کمتر اما در عوض کارایی و راندمان بیشتری خواهید داشت. برای مثال اگر یک ملخ 5040 روی پرنده خود نصب کنید و پنج دقیقه زمان پرواز با آن داشته باشید، با یک ملخ 5050 زمان پرواز کمتری اما در عوض پرنده‌ای با قدرت بالاتر خواهید داشت.
در حال حاضر درک پایه‌ای از مفهوم اعداد به کار رفته در نام ملخ دارید. اما حروفی که بعد از آن مورد استفاده قرار گرفته به چه معناست؟ PC مخفف پلی‌کربنات است. ملخ‌های PC دارای ویژگی‌های منحصر به فردی است. این ملخ‌ها سفت و محکم و در عین حال انعطاف پذیرند. به جز پلی کربنات از نایلون هم برای ساخت ملخ استفاده می‌شود. ملخ‌های نایلونی هم از طرفداران زیادی برخوردار هستند اما از انعطاف پذیری زیادی برخوردار نیستند. بنابراین در هنگام استفاده باید توجه داشت که انعطاف پذیری ملخ برای پرنده اهمیت نداشته باشد.
فراتر از اندازه و جنس، ملخ‌ها در تعداد پره‌ها نیز متفاوت‌اند. رایج‌ترین آنها، ملخ دوپره، سه پره و چهار پره هستند که هر کدام ویژگی‌های پروازی متفاوتی دارند. ملخ‌های دو پره دارای سرعت بالاتری هستند اما از نظر برخی ویژگی‌های کنترلی ، ضعیف‌تر هستند. برای مثال دو میدان مسابقه را در نظر بگیرید که دو پرنده یکسان با ملخ‌های دو پره و سه پره در آن در حال پرواز هستند. هرچقدر طول مسیر کمتر و مانور آن بیشتر باشد، امکان برنده شدن پرنده‌ای که از ملخ‌های سه پره استفاده می‌کند، بیشتر است.
در مقابل ملخ‌هایی با تیغه‌های کمتر، دارای وزن کمتر و در نتیجه زمان پرواز بیشتری هستند.
به عنوان جمع‌بندی میتوان گفت ملخ‌های دو پره، قدرت بالاتر و توانایی مانور کمتری هستند و در مقابل ملخ‌های سه تیغه دارای قدرت کمتر و توانایی مانور بیشتر هستند.
بنابراین در هنگام انتخاب ملخ ، باید به اندازه ایرفریم، KV موتور و نوع کاربرد پرنده توجه داشته باشید تا بتوانید بهترین انتخاب را برای خرید ملخ داشته باشید.

موتور براشلس

محبوب‌ترین موتور برای کوادکوپترهای FPV در حال حاضر موتور 2206-2350KV است. دو عدد اول (یعنی 22) بر قطر قسمت ثابت موتور (یا stater ) دلالت دارد و دو رقم بعدی (یعنی 06) بیان‌کننده ارتفاع موتور است.
یکی دیگر از فاکتورهای بسیار مهم در معرفی موتور، KV است که نشان‌ می‌دهد موتور در هر دقیقه چند دور می‌زند. هرچه تعداد دور موتور و در واقع Kv آن بیشتر باشد، قدرت مانور پرنده بالاتر خواهد رفت بنابراین برای ساخت یک کوادکوپتر مسابقه باید از موتورهای کوچک با Kv بالاتری استفاده شود.
معمولا برای ساخت کوادکوپترهای مسابقه از Kv 2000 تا 4000 و برای تصویربرداری و سایر کاربردها که نیاز به مانور چندانی ندارند، از 800 تا 1500 استفاده می‌شود.

دوربین

بخش مهمی از سیستم FPV پرنده شما را ، دوربین تشکیل می‌دهد. امروزه بیشتر از دوربین‌های CCD و CMOS استفاده می‌کنند، بزرگترین تفاوت میان این دو روش پردازش نور در آنهاست. توانایی سوئیچ تاریکی به روشنایی و برعکس در CCDبسیار سریعتر از CMOS است. به عنوان مثال اگر در جهت تابش نور خورشید پرواز کنید، CMOS به سمت رنگ سفید متمایل می‌شود و تا زمانی که جهت پرنده را تغییر ندهید نمیتوانید تصویر مفهومی داشته باشید. دوربین‌های CCD در شرایط نوری مختلف تصویر بهتری را در اختیار خلبان قرار می‌دهند اما در عوض CMOS تصویر شارپ‌تر با تعداد رنگ‌های زنده بیشتر را در اختیار کاربر قرار می‌دهند.
بیشتر دوربین‌های fpv دارای یک لنز قابل تعویض هستند. برخی دارای میدان دید باریک‌تر و برخی پهن تر هستند. لنزهای 2.8 لنزهای استانداردی هستند اما اگر بخواهید میدان دید گسترده تری داشته باشید باید از لنزهای 2.5 استفاده کنید.

blog-951202-FPV-quick-start-04

باتری لیتیوم پلیمری

در هنگام انتخاب باتری، باید دو نکته اساسی توجه فرمایید. تعداد سلول‌های باتری و ضریب تخلیه (C) آن! هر سلول 3.7 ولت ولتاژ دارد و به عنوان مثال یک باتری 3 سل جمعا ولتاژی معادل 11.1 ولت دارد. میلی آمپر ساعت (Mah) نشان‌دهنده ظرفیت و اندازه باتری است بنابراین میتوان گفت یک باتری 2200 بزرگ‌تر از یک باتری 1300 میلی‌آمپر است. اما هرچه میلی آمپر بزرگ‌تر باشد، به این معنی نیست که زمان پرواز بالاتر می‌رود چون هرچه باتری بزرگ‌تر شود، وزن آن هم بالاتر رفته و در نتیجه نیروی تامین شده توسط موتورها بیشتر می‌شود که به معنای مصرف بالاتر انرژی است.
ضریب تخلیه C سرعت تخلیه انرژی باتری (بدون آسیب رسیدن به آن) را نشان می‌دهد. نکته که باید به آن توجه داشته باشید این است که بهتر است وقتی ولتاژ هر سل از باتری به کمتر 3 ولت رسید، از آن استفاده نکنید چون در این حالت باتری از نظر شیمیایی ناپایدار شده و بسیار خطرناک خواهد بود.
امنیت باتری را همیشه مد نظر داشته باشید.

blog-951202-FPV-quick-start-09

شارژر باتری

علاوه بر رادیوکنترل یکی از مهمترین سرمایه‌گذاری‌های ماندگار برای ورود به دنیای مولتی روتورها، شارژر باتری است. در هنگام انتخاب شارژر مطمین شوید که شارژر متناسب با نیازهای شماست. تنوع قیمت و مدل شارژرهای موجود در بازار بسیار زیاد است. شارژرهای ارزان قیمت توانایی شارژ یک باتری در یک زمان دارند اما شارژرهایی با قیمت بالاتر توانایی شارژ چند باتری را در آن واحد دارا می‌باشند. بسیاری از شارژرهای موجود در بازار امکان بالانس کردن میان سلول‌ها را دارا می‌باشند ، این ویژگی برای سلول‌های لیتیوم پلیمری و طول عمر آن‌ها بسیار مهم است.
یکی دیگر از نکات قابل توجه شارژرها، جریان شارژ، نوع باتری و خروجی برق آن است. برخی شارژها دارای power supply هستند که امکان اتصال مستقیم آنها را به برق شهری فراهم می‌کند. اگر شارژری که تهیه کرده‌اید، دارای power supply نباشد امکان اتصال مستقیم آن به برق شهر وجود ندارد و باید از یک power supply خارجی استفاده کنید.


blog-951202-FPV-quick-start-10

در ویدیو زیر پرواز یک مولتی روتور FPV را ببینید. 

منبع : سایت getfpv

دیگر مطالب

Posted in اخبار

 

تمام حقوق برای شرکت رهنوردان هلیای آسمان محفوظ است
Copyright © 2015 RAHA